کلام کرمانجی
وناوئ ته خداوند
ناوك شيرين مينا قند
ناوك رندو گران
ناوك شيرين مينا جان
ناوئ ته چاره سازه
بي اه و بي گدازه
ناوئ ته بوئه الله
بوئه سامه جان پناه
ته داگر هيلانكه مه
ته چه كه شونك سامه
هون ژي كلامه خه سا مه دائنن تا ئنه كرمانج پر بار بئو ژه واي كه هئه.
+ نوشته شده در پنجشنبه سی ام اردیبهشت ۱۳۸۹ ساعت 10:4 توسط دومان
|
با سلام سالها بود که درد و رنج هم ولایتی هایم رامیدیدم ودلیل ان را نمی دانستم .پدرانمان یا چوپان بودن یا کشاورز یا کارگر در دیار غربت .برادرانم در اوج جوانی باید راهی تهران وشهرهای بزرگ دیگر میشدند تا کار کنند. علت این راهم نی دانستم که چرا در شهرهای نزدیک کار نمی کنند مگر شهر با شهر فرق دارد بزرگتر که شدم فهمیدم شهر با شهر فرق دارد .شهری که ساکنانش کرد باشند با شهری که ساکنانش فارس باشد فرق دارد .در نگاه اولم همه یکی بودیم اما اگر من هم مانند مالکان نگاه میکرده فرق داشتند کرد کوه نشین کجا فارس شهر نشین کجا .علتش ضعف ما وقدرت انها بود .پس اگر میخواهیم پایمال نشویم باید قوی شویم وبلاگ جمهوری خلق کرمانج نه فصد تجزیه طلبی دارد نه توهین فقط هدف ما گرد اوردن(جمهوری کردن) جماعت (خلق) کرد خراسان (کرمانج) را دارد تابتوانیم قوی شوییم وپایمال نشوییم.