چند كلامك ل باره زمانه كرمانجي
ژه هزاز سال پر ژه باوکالان و دیان
نیکا سامه مایه زمانه کیانیان
وختا ضحاکی نامرد وه خلکه جور ده کر
کاوه وه وی زمانا فریدون اخور کر
وختا کتاوه زردتشت خلکه وه دکر دگرت
هر خطک وی نور کو سا دینه رابو او گت
ژه دو ایلغاره مغول ژه دو هزاره خوینی
مه رفشا خه، نا ویته ته هین له سر زمینی
ته و دل داد اگرتن ، رد کرن سینه سینه
له کاغه ذ ننویسین باران تر که هلینه
له گپه ته پیدایه چه له سری مه ره تو
که چک سلاتان دزییو داییک وه روی و دویو
له هر دره بونی وه مه را هیی حوال
وه بلوره شوینو ، دایک هیلانک اتال
دلی مه دیسا ژنیان در دخه کله زویر کر
سا چه خون گخ بران گه زمانه خو ژه بیرکر
وا زمانی وه ری جه مایه ژه ماد و آریا
دلی مه پرو ه شفته له وی ن کونه وه تا
دستی خه هون وه هو دن زمانی خه دا گرن
وا فر هن گا گرانه دیسا نکون هل گرن
نومده مه واه که تالاش بکنی جاره
تا پایزه له سر وی گت دیسا بگینه باره
با سلام سالها بود که درد و رنج هم ولایتی هایم رامیدیدم ودلیل ان را نمی دانستم .پدرانمان یا چوپان بودن یا کشاورز یا کارگر در دیار غربت .برادرانم در اوج جوانی باید راهی تهران وشهرهای بزرگ دیگر میشدند تا کار کنند. علت این راهم نی دانستم که چرا در شهرهای نزدیک کار نمی کنند مگر شهر با شهر فرق دارد بزرگتر که شدم فهمیدم شهر با شهر فرق دارد .شهری که ساکنانش کرد باشند با شهری که ساکنانش فارس باشد فرق دارد .در نگاه اولم همه یکی بودیم اما اگر من هم مانند مالکان نگاه میکرده فرق داشتند کرد کوه نشین کجا فارس شهر نشین کجا .علتش ضعف ما وقدرت انها بود .پس اگر میخواهیم پایمال نشویم باید قوی شویم وبلاگ جمهوری خلق کرمانج نه فصد تجزیه طلبی دارد نه توهین فقط هدف ما گرد اوردن(جمهوری کردن) جماعت (خلق) کرد خراسان (کرمانج) را دارد تابتوانیم قوی شوییم وپایمال نشوییم.